Page 5 of 12 Σελίδα 5 από 12
COMPLICATIONS OF DIABETES IN OLDER PERSONS: Επιπλοκές του διαβήτη σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας:
Acute metabolic complications: Οξεία μεταβολικές επιπλοκές:
Both diabetic ketoacidosis (DKA) and hyper-osmolar non-ketotic coma (HONK) can be seen in the elderly. Και οι δύο διαβητική κετοξέωση (DKA) και υπερ-osmolar μη ketotic κώμα (βοή) μπορεί να εξεταστεί σε ηλικιωμένα άτομα. DKA is rare and its features and management do not differ from those in younger diabetics, but its mortality is greatest in old age, particularly because of associated cardiovascular disease. DKA είναι σπάνια και τα χαρακτηριστικά της και διαχείρισης και δεν διαφέρουν από εκείνους στους νεώτερους διαβητικούς, αλλά η θνησιμότητα είναι μεγαλύτερη στην τρίτη ηλικία, κυρίως λόγω των καρδιαγγειακών παθήσεων που συνδέονται.
HONK almost always occurs in older people, and half the time DM has not been previously diagnosed or treated. Κορνάρισμα σχεδόν πάντα εμφανίζεται σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, και το ήμισυ του χρόνου γερμανικά μάρκα δεν έχει διαγνωστεί ή θεραπεία. The tendency of the elderly to develop HONK can be explained by a combination of impaired maintenance of serum osmolality, decreased thirst perception, and decreased access to water, especially in the bed-ridden, dependant patient in the setting of multiple medical problems. Η τάση των ηλικιωμένων να αναπτύξουν βοή μπορεί να εξηγηθεί από το συνδυασμό των μειωμένη συντήρηση του ορού οσωοριακότητα, μειωμένη αντίληψη δίψα, μειώθηκε και η πρόσβαση στο νερό, ειδικά στο κρεβάτι χειροκίνητα, εξαρτώμενο ασθενής στον καθορισμό των πολλαπλών ιατρικών προβλημάτων. Reduced thirst perception renders the polydipsia less dramatic, thereby lessening recognition by self or others, ending in hyperosmolar coma. Μειωμένη η δίψα αντίληψη καθιστά το πολυδιψία λιγότερο δραματική, άρα, μειώνοντας την αναγνώριση από τον ίδιο τον ή τους άλλους, που λήγει τον hyperosmolar κώμα.
An acute infection is the most frequent predisposing factor (40 - 60%), with pneumonia being the most common infection. Μια οξεία λοίμωξη είναι η πιο συχνή παράγων (40 - 60%), με την πνευμονία είναι η πιο κοινή λοίμωξη. Other illnesses such as stroke, acute myocardial infarction, renal insufficiency, and medications such as glucocorticoids can also be predisposing factors. Άλλες ασθένειες, όπως το εγκεφαλικό επεισόδιο, οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, νεφρική ανεπάρκεια, καθώς και φάρμακα όπως τα γλυκοκορτικοειδή μπορεί επίσης να προδιάθεσης.
Patients typically present with an altered sensorium, profound dehydration, and sometimes cardiovascular collapse. Οι ασθενείς συνήθως με μια διαφορετική αισθήσεων, βαθιά αφυδάτωση, και μερικές φορές καρδιαγγειακή κατάρρευση. Focal neurological deficits, seizures, and central neurogenic hyperthermia that resolve with treatment can also be present. Εστιακά νευρολογικά ελλείμματα, τις κατασχέσεις και την κεντρική νευρογενής υπερθερμία που επιλύουν με θεραπεία μπορεί επίσης να υπάρχουν. Leucocytosis is characteristic with counts up to 50,000 cells/mm3 even in the absence of infection. Λευκοκυττάρωση είναι χαρακτηριστικό με μετράει μέχρι 50.000 cells/mm3, ακόμη και σε απουσία λοίμωξης.
The treatment of HONK involves frequent and careful monitoring. Η αντιμετώπιση των κορνάρισμα περιλαμβάνει συχνή και προσεκτική παρακολούθηση. Although 4 - 6 liters of fluid may be needed in the first 12 hours, such rapid replacement may not be feasible in the older persons, who often exhibit poor cardiac reserve. Αν και 4 - 6 λίτρα υγρού μπορεί να χρειάζονται κατά τις πρώτες 12 ώρες, τέτοια ταχεία αντικατάσταση μπορεί να μην είναι εφικτό σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, οι οποίοι συχνά παρουσιάζουν κακή καρδιακή λειτουργία. In most cases, insulin and IV fluids can be safely started simultaneously. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ινσουλίνη και υγρά που μπορεί να ξεκινήσει ταυτόχρονα με ασφάλεια. The exceptions are patients with hypokalemia or hypotension, to whom IV fluids should be given before insulin to prevent the worsening of hypokalemia or hypotension, which can occur in response to insulin and the resulting intracellular shift of glucose, potassium, and water. Οι εξαιρέσεις είναι οι ασθενείς με υποκαλιαιμία ή υπόταση, στους οποίους υγρά που πρέπει να δοθεί πριν από την ινσουλίνη για να εμποδίσει την επιδείνωση της υποκαλιαιμίας ή υπόταση, η οποία μπορεί να προκύψει ως απάντηση στην ινσουλίνη και η συνακόλουθη στροφή ενδοκυτταρική της γλυκόζης, κάλιο, και το νερό.
As a general rule, 0.1 unit of regular insulin per kilogram of body weight is given as an IV bolus, followed by an infusion of regular insulin at 0.1 U/kg/hr until blood glucose levels reach 14 mmol/L. Κατά γενικό κανόνα, 0,1 μονάδα ινσουλίνης τακτική ανά κιλό σωματικού βάρους δίδεται ως IV bolus, ακολουθούμενη από έγχυση των τακτικών ινσουλίνη σε 0,1 U / kg / ώρα μέχρι το επίπεδο της γλυκόζης στο αίμα φτάσει 14 mmol / L. At this time, dextrose is added to the IV fluids and insulin infusion is decreased to 0.05 U/kg/hr. Προς το παρόν, η δεξτρόζη, προστίθενται και τα υγρά έγχυσης ινσουλίνης μειώνεται στο 0,05 U / kg / ώρα. A decline in blood glucose of about 10% of the baseline value per hour is a reasonable goal in the elderly. Μια μείωση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα της τάξης του 10% της βασικής αξίας ανά ώρα είναι ένας λογικός στόχος στους ηλικιωμένους. Careful attention should be given to potassium replacement. Προσεκτική προσοχή πρέπει να δοθεί στην αντικατάσταση του καλίου.
|
