| Diabetes in the Elderly Διαβήτης στους ηλικιωμένους | E-mail E-mail |
Page 2 of 12 Σελίδα 2 από 12 CARBOHYDRATE METABOLISM IN THE ELDERLY Μεταβολισμό των υδατανθράκων σε ηλικιωμένους
Most studies have revealed rises in glucose levels, especially post prandial blood glucose levels that directly correlate with age. Οι περισσότερες μελέτες έδειξαν αυξήσεις των επιπέδων της γλυκόζης, ιδιαίτερα μετά γεύματος των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα που συσχετίζονται άμεσα με την ηλικία. Fasting blood glucose increases by 0.05 to 0.1 mmol/L per decade, with postprandial blood glucose levels increasing up to 0.8 mmol/L per decade. Γλυκόζης αίματος αυξάνεται κατά 0,05 έως 0,1 mmol / L ανά δεκαετία, με την μεταγευματική αύξηση της γλυκόζης αίματος μέχρι 0,8 mmol / L ανά δεκαετία.
The relative importance and mechanisms of deficient insulin secretion and action during ageing are still debated. Η σχετική σημασία των μηχανισμών και ανεπαρκής έκκριση ινσουλίνης και δράση κατά τη διάρκεια της γήρανσης εξακολουθούν να συζητηθεί. The increased hyperglycemia may be due to delayed suppression of hepatic glucose output owing to impaired insulin release, and reduced rate of peripheral uptake. Η αυξημένη υπεργλυκαιμία μπορεί να οφείλεται σε καθυστέρηση καταστολή της ηπατικής παραγωγής γλυκόζης, λόγω μειωμένη απελευθέρωση ινσουλίνης, και μείωση του συντελεστή περιφερική πρόσληψη. The predominant problem of lean elderly diabetics is insulin deficiency. Το κυρίαρχο πρόβλημα της ορθολογικής ηλικιωμένους διαβητικούς είναι ανεπάρκεια ινσουλίνης. Obese patients have both insulin resistance and relative insulin deficiency. Παχύσαρκοι ασθενείς έχουν και την αντίσταση στην ινσουλίνη και σχετική ανεπάρκεια ινσουλίνης.  The predominant problem of lean elderly diabetics is insulin deficiency. Το κυρίαρχο πρόβλημα της ορθολογικής ηλικιωμένους διαβητικούς είναι ανεπάρκεια ινσουλίνης. Obese patients have both insulin resistance and relative insulin deficiency. Παχύσαρκοι ασθενείς έχουν και την αντίσταση στην ινσουλίνη και σχετική ανεπάρκεια ινσουλίνης. Major contribution also comes from extrinsic factors like diet, medication, activity, chronic illness and stress, which reduce the muscle mass and alter other organ functions resulting in glucose intolerance. Επίσης, σημαντική συμβολή προέρχεται από εξωγενείς παράγοντες όπως η δίαιτα, φαρμακευτική αγωγή, τις δραστηριότητες, τις χρόνιες ασθένειες και το άγχος, που μειώνουν την μυϊκή μάζα και να μεταβάλλουν τις λειτουργίες άλλων οργάνων με αποτέλεσμα δυσανεξία της γλυκόζης.
|